Een meditatie over de staat van geluid in ons leven en overpeinzingen over het oplossen ervan.
Laat er geen lawaai gemaakt worden, mijn vriendelijke vrienden, tenzij een doffe en welwillende hand muziek in mijn vermoeide geest fluistert. – Henry V, Akte 4, Scène 3.
Oké, voor sommigen komt dit misschien over als 'veel gedoe om niets', maar de staat van het geluid overal om ons heen is frustrerend slecht en wordt alleen maar erger. We leven in een wereld waarin we voortdurend worden gebombardeerd door een kakofonie van lawaai dat de zintuigen afleidt en verdooft; Net als de altijd aanwezige achtergrondstraling van het universum zijn we, hoe schoorvoetend ook, de opdringerige aanwezigheid ervan gaan accepteren.
Een internationale parasiet lijkt zich een weg te hebben gebaand in onze hoofden, harten en zielen en onze verwachtingen als de kettingen van Jacob Marley naar beneden te trekken. In 1991 opende Karlheinz Brandenburg de doos van Pandora door Tom's Diner van Suzanne Vegas met succes om te zetten in het digitale domein (als mp3), wat ons de gezegende vloek van kwantiteit boven kwaliteit bracht.
De Meh! Van middelmatigheid
De opmerkelijke prestatie van het digitaliseren van muziek heeft zijn belofte waargemaakt om de toegang tot nummers van over de hele wereld te 'democratiseren', nieuwe bands te breken en nicheartiesten uit de vergetelheid te redden. De technologie vereist een evenwicht tussen bestandsgrootte en geluidskwaliteit, waarbij gegevens waar mogelijk worden gecomprimeerd en tegelijkertijd voldoende levering wordt geboden. De tastbare vreugde van het meedragen van honderden complete discografieën in een zak gaat ten koste van het verlies van veel rijke elementen die diepte en weelderigheid toevoegen.
De overweldigende alomtegenwoordigheid van MP3, oorspronkelijk bedoeld als een middel om de concurrentiepositie te verbeteren, verdooft onze zintuigen met middelmatige audio en ontneemt de ziel aan de staat van audio. De MP3 Foundation is het hiermee eens en maakte in 2017 officieel een einde aan professionele licenties , met de volgende verklaring: "De codecs van de AAC-familie zijn bijvoorbeeld tegenwoordig in miljarden apparaten opgenomen en bieden een uitstekende geluidskwaliteit bij lage bitrates."
Cut-throat-communicatie
Zo zitten we er dus aan gewend dat 'net goed genoeg' meer dan voldoende is. Mensen in de live-evenementenwereld gebruiken graag de uitdrukking 'goed genoeg voor rock-'n-roll', maar dat is een grote misvatting. Van symfonische metal tot lo-fi grindcore en punk, het geluid dat wordt geproduceerd is zorgvuldig gecreëerd. Waarom accepteren we de huidige staat van audio, het ondermaatse geluid in ons dagelijks leven, vooral in zakelijke communicatie?
Tijdens de pandemische jaren van werken op afstand, universeel leren op afstand en streaming-presentaties was audiokwaliteit duidelijk een bijzaak, zelfs toen we ons realiseerden dat de situatie een marathon zou worden. Het is mogelijk dat velen investeringen in geüpgradede hardware als een tijdelijke hapering zagen en niet als een verstandig gebruik van bedrijfsgeld. Toch was de situatie jarenlang verschrikkelijk.
Ik luister graag naar Bloomberg-radio, niet dat ik echt geld heb om te investeren, maar de sociaal-economische gevolgen van marktveranderingen fascineren me. Als zodanig krijg ik een heleboel inkomstenoproepen te horen van grote en kleine bedrijven, en jongen, hoe verschrikkelijk zijn ze? Het geluid lijkt op kinderen die schreeuwen over blikjes die met elkaar verbonden zijn door een vislijn; in werkelijkheid schreeuwen twee jongens in een luidsprekertelefoon.
Terwijl sommigen geld steken in uitgebreide conferentiesystemen, waarom is er dan weerstand tegen één-op-één- of huddle rooms?
De vloek van audiofielen
Er zijn verschillende pogingen ondernomen om een volksopstand onder consumenten te stimuleren, waarbij ingebakken culturele verlangens naar het nieuwste en beste worden uitgespeeld en hun vrienden worden overtroffen. Tot nu toe zijn de resultaten matige, door sterren gesteunde platforms zoals Neil Young's (inmiddels ter ziele gegane) Pono en Jay-Z-fronted TIDAL, die hun weg hebben gevonden naar een demografische niche – over het algemeen rijke statusbewuste mannen. Uit enquêtes en opiniepeilingen blijkt dat de meeste muziekluisteraars beschikbaarheid belangrijker vinden dan audiofiele aspiraties, althans wat de kosten van bestandsformaten betreft.
Er bestaat een veelgehoorde grap over moderne vinylfans: wat hen aantrekt in het formaat is de hoge prijs en de moeilijkheid om het goed te laten werken. Los van deze komische simplificatie, is er geen beter voorbeeld van de overdrevenheid en hebzucht van zogenaamde audiofielen dan de inmiddels opgeheven Rocky Mountain Audio Show . Deze jaarlijkse bijeenkomst van zelfingenomen audiomystici die zingen over metalen tweeters afkomstig van meteorieten en zeldzame houten kasten, afgewerkt door exotische maagden van verloren eilanden, heeft de betere audio-aspiraties van de massa de nek omgelegd.
Serieus, waarom zou iemand denken dat hij of zij zich bij de League of Better Sound kan aansluiten als commentaarborden vol staan met beweringen dat met kristallen doordrenkte leistenen platforms en natuurlijk dempende vulkanische kegels het geluid van een cd-speler dramatisch verbeteren? Voeg daarbij 'essentiële componenten zoals $1000 Streaming DAC's, $8000 buizenversterkers, $20k luidsprekers en $600 hokum accessoires - oh my!
Serieus, terwijl het kijken naar de hoopdiamant prachtig is, is iedereen die erop aandringt dat je om echt modieus te zijn sieraden van gelijke waarde en uiterlijk vertoon moet dragen, sociaal doof en schaadt de perceptie. Maken wij ons als sector hieraan schuldig?
Audiostatus is een prioriteit
We willen dat onze stem gehoord wordt wanneer we met een groep vrienden praten, tijdens een conference call of een Zoom-vergadering. Ervoor zorgen dat iedereen verstaanbaar is tijdens een conference call zou een prioriteit moeten zijn voor iedereen, niet alleen voor de audiovisuele experts. Een stem met de juiste interpunctie straalt aanwezigheid uit en geeft ideeën en uitspraken een gevoel van autoriteit en gewicht.
Om de mentaliteit van net goed genoeg naar solide oplossingen te veranderen, moeten we klanten een praktische implementatie bieden zonder de Tiffinay-boxen. Soms gebeurt dit op grote schaal, een openbaring met engelachtige koormuziek. In werkelijkheid zijn er kleine stapjes nodig, waarbij bestanden van hogere kwaliteit, betere koptelefoons en home entertainment worden geïntegreerd. Wanneer mensen een beter geluid onderdeel van hun dagelijkse leven maken, beginnen ze daar overal om te eisen.
Hoe overtuig je klanten of jezelf om dagelijks beter geluid na te streven? Of zijn we al te ver over de afgrond gestapt?
George Tukker
Als onderdeel van de AV-gemeenschap heeft Tucker meer dan 30 jaar ervaring in het werken voor professionele opnamestudio's, de productie van live-evenementen, residentiële en commerciële integratie, ondersteuning voor Broadway-tours, het schrijven van technologie, automatiseringsprogrammering en als technisch ondersteuningsmanager voor vooraanstaande automatiseringsfabrikanten.
George's connectie met AVNation gaat terug tot het begin, hij werkte samen aan aflevering 0000 van AV Week en trad de eerste zeven jaar op als gastheer, producer en algemeen levensgenieter. Momenteel is hij technisch specialist voor een live-evenementenbedrijf. Hij houdt ervan om diep in nieuwe muziek te duiken en in zijn vrije tijd de perfecte Bloody Mary te perfectioneren.
- George Tukker
- George Tukker
- George Tukker
