L-Acoustics L-ISA transformeert Broadway-musical Dog Day Afternoon in een filmische geluidservaring.

Toen regisseur Rupert Goold en geluidsontwerper Cody Spencer begonnen met de planning van Dog Day Afternoon voor Broadway, was hun uitgangspunt een toneelstuk, geen musical. Geen liedjes, geen muziek om het verhaal te ondersteunen. Maar de film van Sidney Lumet uit 1975 waarop het gebaseerd is, heeft een van de meest herkenbare geluidsidentiteiten in de filmgeschiedenis: de onophoudelijke hartslag van een New Yorkse zomer, een menigte die met elk uur bozer wordt en een climax die uit de lucht komt vallen. Spencers uitdaging was om dat alles naar het August Wilson Theatre aan 52nd Street te brengen en het live publiek het te laten voelen. Zijn antwoord was L-Acoustics L-ISA Immersive Hyperreal Sound en een luidsprekersysteem dat de nodige wenkbrauwen deed fronsen.

Met Jon Bernthal en Eben Moss-Bachrach in de hoofdrollen vertelt Dog Day Afternoon het waargebeurde verhaal van Sonny Wortziks bankoverval in Brooklyn in 1972, een mislukte roof die uitmondde in een urenlange confrontatie met de politie en een mediacircus. De voorstelling maakt strategisch gebruik van muziek: klassieke rock uit de jaren 1970 die met filmische precisie wordt ingezet, een scène waarin het publiek meedoet met de beruchte "Attica!"-chant, en een helikopterlanding die de voorstelling afsluit. Niets hiervan is toevallig. Spencer ontwierp de complete geluidswereld met dezelfde zorg die een geluidsregisseur voor een speelfilm zou besteden. Het systeem dat hij bouwde om dit te realiseren is, zoals David Strang, vicepresident audio bij PRG, het omschrijft, zo groot als een gemiddelde musical.

"Ik herinner me dat Cody me vertelde wat hij zich voorstelde, en ik dacht: Dat is fantastisch – jij bent de eerste die een luidsprekersysteem op muzikale schaal in een Broadway-productie installeert," zegt Strang, wiens bedrijf de geluidsversterking voor de productie verzorgde.

Spencer was ondubbelzinnig over de noodzaak van de grote schaal. "Ik wilde dat de muziek groots en vol klonk, niet alleen maar met een zware bas of oververzadigd," legt hij uit. "Ik wilde dat het voelde alsof je naar een film keek, waarbij de muziek plotseling invalt en de hele ruimte vult. Dat is wat me naar L-Acoustics en L-ISA heeft geleid."

Het ontwerpen van de geluidsarchitectuur van een straatbelegering

Spencer schetste aanvankelijk een conventionele links-rechts-midden-opstelling met wat playback. De gesprekken met Goold brachten het concept echter verder. Het decor roteert tussen het interieur van de bank en de straat buiten, en Goold wilde dat de menigte, die zich net buiten de deuren verzamelt en onzichtbaar is voor het publiek, een constante aanwezigheid zou zijn. Naarmate het perspectief verandert,

De geluidskwaliteit verschuift van binnen naar buiten, geluidsfilters openen en sluiten zich, waardoor het publiek wordt meegezogen in het geluidsperspectief van de personages. Op een gegeven moment wordt het publiek zelf de menigte.

"Met L-ISA wist ik dat ik elke stoel in de zaal het gevoel kon geven alsof het publiek zich net aan de andere kant van die muur bevond," zegt Spencer. "Ik heb het zo vaak gebruikt dat ik er volledig op kan vertrouwen."

Naast het publiek bouwde Spencer gedurende de hele show een subtiele spanning op met lage frequenties. Hij vulde het geluidslandschap met willekeurige straatgeluiden uit New York die zich vermengden met het omgevingsgeluid dat soms vanuit West 52nd Street de zaal binnendrong. De rocknummers uit de jaren 1970 bouwden in intensiteit op naar de helikopterfinale, die bedoeld was als een volwaardige fysieke gebeurtenis. Zelfs de dekking van de subwoofers was een expliciete prioriteit, iets wat Spencer naar eigen zeggen nog nooit eerder op deze schaal had aangepakt.

Vier L-Acoustics SB10i-subwoofers werden onder het balkonplafond gemonteerd om een ​​consistente laagfrequentie-weergave in de hele ruimte te garanderen. "Ik heb hier veel tijd aan besteed met de systeemtechnici van L-Acoustics", zegt Spencer. "We hebben een afstemmingsmethode ontwikkeld waardoor de SB10i's op zichzelf een kleine hoeveelheid subwooferenergie leveren, en in combinatie met de hoofdluidsprekers behouden ze exact hetzelfde niveau wanneer je je onder het balkon beweegt. De dekking is naadloos."

L-Acoustics Soundvision speelde een centrale rol in het ontwerpproces. Spencer gebruikte het om de dekking van de subwoofers in het verticale vlak te modelleren, een ongebruikelijke toepassing, maar wel een die hem de akoestische gegevens opleverde die hij nodig had voordat er ook maar één luidsprekerkast werd opgehangen.

Een scènesysteem ontworpen voor objectgebaseerde immersie met de L-ISA A-serie.

Het hoofdsysteem is opgebouwd rond een gesplitste L-ISA Scene-configuratie van vijf A-serie arrays, elk bestaande uit een enkele A15 Focus boven twee A15 Wide, die boven de podiumrand zijn opgehangen. Een tweede laag van vijf A-serie arrays, ditmaal een A10 Focus boven een A10 Wide, zorgt voor ruimtelijke vertragingen naar het voorste balkon.

Twee opstellingen van drie cardioïde subwoofers, elk bestaande uit drie SB18's, flankeren de centrale A-serie array in het hoofdsysteem van Scene. Deze worden aangevuld door de vier aan het plafond gemonteerde SB10i's. Zeven ultracompacte X4i's staan ​​langs de podiumrand, met twee colineaire Syva-systemen als orkestbronnen. De delays onder het balkon bestaan ​​uit acht X4i's, zeven X8's en zeven 5XT's, met nog eens zeven X8's voor de delays op het balkon. Vier 5XT's dienen als near-fills en mezzanine fills.

Het surround-systeem is uitgebreid: acht Syva- en 34 X8-luidsprekers zorgen voor een discrete, meeslepende geluidsdekking in meerdere zitzones, van het volledige orkest tot beide mezzanines. Op het podium versterken twee X8- en één 5XT-luidspreker de podiumbronnen direct, terwijl twee X12-luidsprekers boven het podium de artiesten van monitoring voorzien. Het gehele systeem wordt aangestuurd door een L-ISA Processor II, met objectgebaseerde mixregeling via een L-ISA Controller die is gekoppeld aan een DiGiCo SD10T-mengpaneel in de zaal.

Strang merkt op dat Spencers gebruik van de Syva bijzondere aandacht verdient. "Hij combineert verschillende onderdelen van het systeem met behulp van de Syva op manieren die ik nog niet eerder heb gezien," legt hij uit.

L-ISA Immersive Hyperreal Sound: helderheid, controle en de Cody Spencer-methode

Spencer kwam via een weloverwogen creatief proces bij L-ISA terecht. Hij gebruikte de technologie voor het eerst bij de Broadway-productie Bounty Hunter en bracht deze vervolgens naar Here Lies Love – de eerste keer dat L-ISA op Broadway werd ingezet. In 2024 won hij de Tony Award voor Beste Geluidsontwerp van een Musical voor The Outsiders, waarbij hij L-ISA gebruikte om het publiek onder te dompelen in de wereld van de Greasers en de Socs. Bij Dog Day Afternoon past hij dezelfde aanpak toe op de specifieke eisen van een toneelstuk.

Omdat Dog Day Afternoon een komedie is met veel gelaagde dialogen, maakte Spencer meer gebruik van close-miking dan hij normaal gesproken zou doen voor een toneelstuk. De objectgebaseerde verwerking van L-ISA gaf hem de mogelijkheid om elke stem te isoleren en toe te wijzen aan een specifieke spreker of groep sprekers, waardoor de helderheid toenam zonder aan natuurlijkheid in te boeten. "Ik kan een individuele spreker aan één microfoon toewijzen, en die isolatie zorgt voor veel meer helderheid in scènes waarin meerdere mensen praten", zegt hij.

Hij schrijft het snellere proces ook toe aan recente verbeteringen in L-ISA, met name de nieuwe functie voor het bijsnijden van bronnen. "Ik kan de niveaus in elke fill, delay en zone nauwkeurig afstellen om ervoor te zorgen dat de dekking compleet is", legt Spencer uit. "Muziek, geluidseffecten en zang zijn de drie belangrijkste groepen, en het doel is dat iedereen dezelfde geluidservaring heeft. L-ISA geeft je de tools om dat daadwerkelijk te bereiken, niet alleen om ernaar te streven."

Een volledige score

Het hoogtepunt van de productie is een test van alles wat het systeem kan. De Attica!-sequentie trekt het publiek de scène in; het geluid plaatst hen op straat voor de bank, omringd door een menigte. Wanneer de helikopter arriveert, geeft L-ISA deze weer als een fysieke aanwezigheid boven hun hoofden, waarbij de hangende subwoofers en de aan het plafond gemonteerde SB10i's samen een sensatie creëren die in de zaal voor oprechte verbazing zorgt.

"Het Attica!-moment is het moment waarop je beseft dat het systeem precies doet wat we ervan verwachtten," zegt Spencer. "Het publiek kijkt niet naar een menigte, ze zitten er middenin. En als de helikopter aan het einde verschijnt, kijken mensen echt omhoog. Dat is precies de bedoeling: je zit niet in een bioscoopzaal naar een film te kijken. Je zit er middenin."

Voor Spencer is de samenwerking met L-Acoustics net zo belangrijk als de technologie zelf. "L-Acoustics luistert naar wat ik doe en helpt mijn team snellere manieren te ontwikkelen om te werken", zegt hij. "Wat we doen is echt complex en dankzij die ondersteuning kunnen we de creativiteit tijdens previews verder ontwikkelen in plaats van alleen maar bij te blijven."

Recente reacties

AVNATION WORDT ONDERSTEUND DOOR

- Advertentie -

POPULAIR

AVNATION WORDT OOK ONDERSTEUND DOOR

- Advertentie -

Meer artikelen zoals deze